Around the World in Eighty Days

Ama dünya işbirliğine yanaşmaz. Hindistan demir yolu yarım kalmış olarak son bulunca Fogg hiç düşünmeden bir fil satın alır ve ötesindeki ormanda genç bir dulu, Aouda'yı, zorla adanacağı bir kurban töreninden çekip alır; kadın da trenle ve vapurla Hong Kong'a doğru koşan kervana katılır. Peşine ise Fix takılmıştır: bu ağırbaşlı beyefendinin kaçmakta olan bir banka soyguncusu olduğuna kanaat getirmiş, küçük, keskin bakışlı bir Londralı dedektif; ikide bir yeni bir gecikme tezgahlar durur. Bir de Passepartout vardır: eski bir akrobat, sadık ama beceriksiz, yolun sunabileceği her felaketin içine sürüklenen biri. Oysa tek istediği huzurlu bir hayattı.

Verne bunu hem bir hesap defteri hem bir kronometre gibi yazar; mesafeler, masraflar ve tarifelerle dopdolu, her yeni durakta bir sayfalık coğrafya için soluklanır, sonra anlatı yeniden harekete geçer: bir tayfunun içinde beyaz kanatlar gibi hışırdayan yelkenler, hareket halindeki bir trene atlayan yüzlerce Sioux, karların üzerinde keman telleri gibi ötüşen madeni halatlar. Nüktesi ise hepsinin altında sinsice akar; ölçülü ve kuru, o büyük jestlerin çoğu sade bir aritmetiğe indirgenmiştir.

Ama akılda kalan, daha sessiz olan aritmetiktir: en çok kaybedecek olan adam en sakin kalandır, Fogg'u tuzağa düşürmeye çalışan dedektif kendini onu korumak için yumruk yerken bulur ve Bombay ile Atlantik arasında bir yerde, bir bahis uğruna çıkılan yolculuk, kahramanının aklının ucundan bile geçirmeyeceği bir şeye dönüşür. Seksen günün yetip yetmeyeceği saatler meselesidir — ve Fogg, elbette, saymaktadır.